طراحی صنعتی به زبان ساده (۱)

طراحی صنعتی
طراحی صنعتی

شاید بتوان تفاوت اصلی میان انسان و دیگر جانداران را در تفکر خلاق دانست. تفکری که از روز نخست، که آدمی از برگ درختان برای پوشاندن خود استفاده کرد، تا کشف آتش و تجسم خدایان، مشهود بوده است. همین قدرت اندیشیدن، یافتن راه حل و به اجرا درآوردن آن که از تاریخ تمدن جدا نیست، پایه دیزاین یا طراحی صنعتی است.

خاستگاه آنچه امروزه به عنوان دیزاین می‌شناسیم را می­توان در آثار لئوناردو داوینچی، زمانی که رویای پروازش را بر کاغذ ترسیم می‌کرد، یافت. در ابتدا وظیفه طراحان پیشنهاد عملکرد جدید و طراحی آن بود. در واقع اولین طراحان مهندسین خلاقی بودند که با نوآوری های خود یک انقلاب صنعتی را رقم زدند. با این‌حال به وجود آمدن طراحی به عنوان یه زمینه مستقل به اوایل قرن بیستم باز می‌گردد، زمانی که شکل دادن به محصول و زیبایی آن علاوه بر عملکرد مورد توجه قرار گرفت.

در نیمه دوم قرن بیستم طراحی نقش، جایگاه و تعریف خود را پیدا کرد به طوری که در دنیای امروز آن را دانشی میان رشته‌ای می­دانند که به همه‌ی جوانب کار می ­پردازد و این ویژگی نقطه تمایز آن از دیگر رشته هاست. امروزه طراحی بیشتر به صورت تیمی انجام می­شود، از همه علوم استفاده می­کند تا بهترین امکان را برای رفاه و آسایش استفاده کننده و نهایتا سود تولید کننده فراهم آورد. از جمله علومی که مورد نیاز طراحی است می­توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • زیبایی شناسی (کاربرد رنگ، فرم، گرافیک و …)
  • ارگونومی (دانش هماهنگی محصول با بدن انسان)
  • فن آوری
  • مواد و روش­های ساخت
  • روانشناسی، فرهنگ، و نیازهای اجتماعی استفاده کننده
  • محیط زیست
  • بازار و اقتصاد

آنچه همواره در تعریف دیزاین مستتر بوده و هست “ایده” است. نقطه شروع هر طراحی یک ایده خلاقانه است. ولی خلاقیت به تنهایی راه به جایی نمی‌برد و برای ارائه آن به بازار ضروریست که ایده را به بهره­وری نزدیک کرد. برای این کار ابتدا باید ایده مناسب را انتخاب کرد، آن را توسعه داد و تجاری کرد که انجام  این فرآیند مستلزم داشتن روش، ساختار و تلاش گروهی است.

ادامه دارد

۸۰۰x100

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *